Διὰ τοῦ Χριστοῦ τὴν πίστιν τὴν ἁγίαν καὶ τῆς Πατρίδος τὴν Ἐλευθερίαν

† Αʼ Λουκά ΑΝΑΣΤ. “Κατέλυσας τῷ Σταυρῷ σου τόν θάνατον…”

Σάββατο, 15 Ιουλίου 2017

Αν «τα πνευματικά σύνορα της Βουλγαρίας, είναι όπου βρίσκονται τα οστά των νεκρών Βουλγάρων στρατιωτών.» Τότε η ΕΛΛΑΔΑ είναι ήδη ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ.

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας
Ο σουλτάνος μπορεί να γίνει κακό παράδειγμα για τους γείτονες μας; «Τα πνευματικά σύνορα της Βουλγαρίας, είναι όπου βρίσκονται τα οστά των νεκρών Βουλγάρων στρατιωτών.»  Που το πάνε οι από βορά  γείτονες και  εταίροι;
«Αυτό είπε ο συγγραφέας του βιβλίου «Καϊμακτσαλάν», Κρασιμίρ Ουζούνοφ, παρουσιάζοντας το βιβλίο στο κοινοτικό κέντρο του Ρακόφσκι.
Ο Κρασιμίρ Ουζούνοφ (που είναι ο ιδιοκτήτης του βουλγαρικού πρακτορείου Φόκους), σημείωσε ότι το βιβλίο θα το παρουσιάσει σε διάφορα μέρη της χώρας, με στόχο «να ησυχάσουν τις ψυχές» των Βουλγάρων στρατιωτών που πέθαναν στην κορυφή του Καϊμακτσαλάν.

«Αν θέλουμε να προχωρήσουμε προς το μέλλον, πρέπει να μιλάμε για την ένδοξη ιστορία της Βουλγαρίας, την ιστορική μνήμη και θα πρέπει να κάνουμε ένα βήμα πίσω για να συνειδητοποιήσουμε τι έχουμε λησμονήσει», δήλωσε ο συγγραφέας Κρασιμίρ Ουζούνοφ.

Για τον θάνατο των Βουλγάρων στρατιωτών στις 20 Σεπτεμβρίου στην κορυφή του Καϊμακτσαλάν ο συγγραφέας ήταν κατηγορηματικός ότι πρέπει να γίνει παράδοση και ημέρα επετείου ολόκληρου του βουλγαρικού λαού.»
http://www.echedoros-a.gr/ Ιούλιος 14, 2017. 21:11The Hellenic Information Team

Ας δώσουνε πρώτα τον  μοναδικά ανεκτίμητης Παγκόσμιας αξίας συλημένο πνευματικό θησαυρό από την Ιερά Μονή της ΠΑΝΑΓΙΑΣ της  Εικοσιφοίνισσης στο Παγγαίο και μετά βλέπουμε που τι θέλουν οι βασανιστές της  Ελληνικής Μακεδονικής ΓΗΣ.

Αν «τα πνευματικά σύνορα της Βουλγαρίας, είναι όπου βρίσκονται τα οστά των νεκρών Βουλγάρων στρατιωτών.»

Τότε η ΕΛΛΑΔΑ είναι ήδη ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ.

Και πράγματι τα κόκκαλα των προγόνων μας οριοθετούν την παγκόσμια πολιτισμική πλατφόρμα εκεί που θα αναπαυθεί η καθημαγμένη από το τρελοκομείο των ημερών μας ανθρωπότητα.

ΝΑ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΝΔΟΞΗ ΙΣΤΟΡΙΑ Της Βουλγαρίας.

Μια που μιλάμε και για πνευματικά σύνορα

Α΄ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ
«O χώρος της Μακεδονίας, στις αρχές του περασμένου αιώνα, υπήρξε ένα σκηνικό όπου τα σύνορα άλλαζαν συνεχώς. Τον ένοπλο Μακεδονικό Αγώνα που ξεκίνησε το 1904 ακολούθησε η Νεοτουρκική Επανάσταση του 1908 και οι Βαλκανικοί Πόλεμοι του 1912-13. Το σκηνικό έγινε ακόμη πιο πολύπλοκο με το ξέσπασμα του Α' ΠΠ, τον Αύγουστο του 1914.
Ένα χρόνο αργότερα, τον Οκτώβριο του 1915 η Βουλγαρία προσχωρούσε επίσημα στο πλευρό των Γερμανών και του συμμάχων τους και τον Μάιο του 1916 τα βουλγαρικά στρατεύματα περνούσαν από το οχυρό του Ρούπελ κατευθυνόμενα νότια καθώς η Αθήνα είχε ανάψει το πράσινο φως για την έλευση στις δυνάμεις του Άξονα. Η Μακεδονία ήταν διχασμένη, στην Κεντρική Μακεδονία και την Θεσσαλονίκη όπου είχαν στρατοπεδεύσει οι συμμαχικές δυνάμεις και στην Ανατολική που αστραπιαία κατελήφθη από τους Βουλγάρους. 

Στις πόλεις και τα χωριά της Ανατολικής Μακεδονίας επιβλήθηκε μία ιδιαίτερα σκληρή κατοχή με περιορισμούς και απαγορεύσεις, προβλήματα επισιτισμού και επιστράτευση  ανδρών οι οποίοι μεταφέρθηκαν στην Βουλγαρία σε καταναγκαστικά έργα. Σύμφωνα με έκθεση του Ελληνα πρεσβευτή στη Σόφια, πριν από ακριβώς 100 χρόνια, τον Απρίλιο του 1917, περίπου 6 χιλιάδες άτομα πέθαναν από ασιτία μόνο στην περιοχή της Καβάλας.

Καθορίσθηκε νέα ισοτιμία ανάμεσα στη δραχμή και το λέβα, ιδιαίτερα ευνοϊκή για το βουλγαρικό νόμισμα, ενώ επιβλήθηκε η διδασκαλία της βουλγαρικής γλώσσας στα σχολεία και η χρήση της στις εκκλησίες. Ταυτόχρονα, συλλήψεις για ασήμαντες αφορμές, φυλακίσεις δίχως αιτιολογημένες δικαστικές αποφάσεις, υποχρεωτική παροχή εργασίας (αγγαρείες), προπηλακισμοί και ταπεινώσεις σε βάρος των Ελλήνων αποτελούσαν μέρος της καθημερινότητας»http://news247.gr/

Β΄ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ
«Εδώ έγκειται και η διαφορά μεταξύ ιταλικής, γερμανικής και βουλγαρικής κατοχής. Οι Ιταλοί και οι Γερμανοί αναγνώριζαν ότι βρίσκονται σε μια ξένη χώρα ως δύναμη κατοχής, ενώ οι Βούλγαροι προπαγάνδιζαν ότι βρίσκονται σε «απελευθερωμένο βουλγαρικό έδαφος» και σκόπευαν να μείνουν οριστικά.

Η Βουλγαρία ισχυριζόταν πως δεν κατέλαβε, αλλά απελευθέρωσε περιοχές, οι οποίες ήταν βουλγαρικό εθνικό έδαφος με αδύναμο βουλγαρικό πληθυσμό, λόγω της προηγηθείσας πολιτικής εξελληνισμού του ελληνικού κράτους. Έτσι δικαιολογούσε τα αποτελέσματα βουλγαρικής απογραφής της 31ης Μαΐου 1941 στην «περιφέρεια Άσπρης Θάλασσας», κατά την οποία καταγράφηκαν 13 πόλεις και 799 χωριά (συνολικά 812 οικισμοί) και απογράφηκαν 649.419 κάτοικοι. Και συγκεκριμένα κατά εθνικότητα 43.761 Βούλγαροι, 6.138 Πομάκοι, 72.985 Τούρκοι, 514.426 Έλληνες και 12.019 άλλοι (Εβραίοι, Αρμένιοι κ.ά.).

Η νέα βουλγαρική κατοχή υπήρξε βαρύτερη από τις προηγούμενες (η πρώτη στους Βαλκανικούς, 1912 - 1913, κι η δεύτερη στον Α΄ Παγκόσμιο, το 1916 - 1919), καθώς ο ελληνισμός της «βουλγαροκρατούμενης ζώνης» (514.426 Ελληνες, κατά τους Βουλγάρους) βρέθηκε αντιμέτωπος με έναν επιθετικό βουλγαρικό επεκτατισμό, ανανεωμένο από τις νέες συνθήκες, λόγω της συνεργασίας του με τη Γερμανία, και αποφασισμένο με το τέλος του πολέμου να διεκδικήσει «αποκατάστασιν της εθνικής ενότητος της Βουλγαρίας».

Η μοναρχική εξουσία του Βόρη Γ΄, με την «πρόθυμη», κατά την προπαγάνδα της, συνεργασία και συμμετοχή της πολιτικής, εμποροβιομηχανικής, επιστημονικής και καλλιτεχνικής κοινότητας της Βουλγαρίας, επιχείρησε να ανατρέψει τα πληθυσμιακά δεδομένα και να (απο)δείξει την ενότητα της «Παλιάς Βουλγαρίας» με τα «νεο-απελευθερωμένα» εδάφη.

Προετοίμαζε την πολυπόθητη οριστική προσάρτησή τους, με το να δημιουργήσει «εθνικά δίκαια» των «σκλαβωμένων για χρόνια Βουλγάρων αδελφών» στις παραχωρημένες, από τους Γερμανούς, στη Βουλγαρία περιοχές: τα σερβικά εδάφη, τη Δομβρουτσά, επαρχία ρουμανική, αλλά και «την περιφέρεια Ασπρης Θάλασσας», δηλαδή τον νομό Σερρών, εκτός της περιοχής της Νιγρίτας (δηλαδή εκτός του 1/5 του νομού Σερρών), τους νομούς Δράμας - Ξάνθης - Καβάλας - Pοδόπης και Εβρου, εκτός της ουδέτερης ζώνης (δηλαδή εκτός των 3/4 του νομού Εβρου).

Παρά τις όποιες αρχικές υποσχέσεις προς τους κατοίκους για ασφάλεια, ευνομία, ζωή, τιμή και περιουσία, όλα μαρτυρούν ότι εφαρμόσθηκε στα νεοαποκτηθέντα για τη Βουλγαρία εδάφη ένα μελετημένο, και στις λεπτομέρειές του, πρόγραμμα εμφάνισης των υπό κατοχήν περιοχών με όψη και χαρακτήρα βουλγαρικό.

Η εξέγερση της Δράμας και η σφαγή στο Δοξάτο
Η πρώτη ένοπλη αντίδραση στον αφόρητο ζυγό της βουλγαρικής κατοχής, η εξέγερση της Δράμας και της γύρω περιοχής της (28 προς 29 Σεπτεμβρίου 1941), παραμένει σκοτεινή υπόθεση σε πολλά σημεία της. Φαίνεται πως η κομματική οργάνωση του ΚΚΕ Δράμας εκτίμησε εσφαλμένα την κατάσταση: Παρασύρθηκε, υπολογίζοντας σε γρήγορη νίκη του «Κόκκινου Στρατού» και στη λαϊκή δυσαρέσκεια και τη λαχτάρα για αντίδραση στην καταπίεση. Έδωσε πίστη σε φήμες για κομμουνιστική εξέγερση στη Βουλγαρία κατά των Γερμανών και για επικείμενη προσχώρηση του βουλγαρικού στρατού κατοχής σ’ αυτήν (ενδεχομένως υποβολιμαίες από την Ασφάλεια των βουλγαρικών Αρχών κατοχής - Οχράνα. Δηλαδή δεν αποκλείεται βουλγαρική «προβοκάτσια» με σκοπό την εξόντωση του ελληνικού στοιχείου).

Η εξέγερση, όμως, ήταν πρόωρη και η έλλειψη στρατιωτικών στελεχών και κατάλληλων μηχανισμών, αλλά και σχεδίου και στόχου, δεν άφηναν προοπτική επιτυχίας και οδήγησαν σε τραγωδία.

Με το πρόσχημα της καταστολής της εξέγερσης, οι βουλγαρικές Αρχές προχώρησαν σε σκληρά αντίποινα σε βάρος του άμαχου πληθυσμού στην ευρύτερη περιοχή της Δράμας: συλλήψεις, εκτελέσεις (3.000 στην πόλη της Δράμας και στο χωριό Δοξάτο μόνο), ανακρίσεις, ξυλοδαρμοί, λεηλασίες... Η συστηματική καταδίωξη των ανταρτών συνεχίσθηκε μέχρι τις 5 Νοεμβρίου 1941.

Συμπερασματικά, στη διάρκεια της κατοχής 1941 - 1944, η Βουλγαρία, σε πλήρη αντίφαση με την επίσημη ρητορική της «...περί τηρήσεως απολύτου ισότητος και δικαιοσύνης έναντι του πληθυσμού...», μέσω της αποδυνάμωσης, της απομάκρυνσης, της εξόντωσης, της «βουλγαροποίησης» του πληθυσμού και της τελικής αλλοίωσης της εθνολογικής του σύνθεσης προετοίμαζε την επιθυμητή οριστική προσάρτηση της Ανατολικής Μακεδονίας και Δυτικής Θράκης. Για να εκπληρώσει επιτέλους, με το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το όνειρο της «Μεγάλης Βουλγαρίας» και να επικρατήσει στη χερσόνησο του Αίμου.

Οι προσπάθειες αφελληνισμού του πληθυσμού
Ο Ελληνισμός, ανεπιθύμητος στη βουλγαροκρατούμενη Ανατολική Μακεδονία και Δυτική Θράκη υπέστη, κατά την τρίχρονη κατοχή (1941 - 1944), μέτρα κατάργησης κάθε εθνικής και θρησκευτικής του ελευθερίας, αλλά και σκληρότατα μέτρα εξόντωσής του:

· Κατάλυση του ελληνικού κράτους σε όλες του τις εκδηλώσεις (Διοίκηση, Εκκλησία, Παιδεία...).
· Ανάληψη της δημόσιας και ιδιωτικής οικονομικής ζωής από το βουλγαρικό κράτος και από Βούλγαρους ιδιώτες (αναγκαστικός συνεταιρισμός, απαγόρευση άσκησης επαγγελμάτων...).
· Αποδυνάμωση του ελληνικού στοιχείου με την απομάκρυνση των στηριγμάτων του, πνευματικών, κοινωνικών, ηθικών, τις απελάσεις, τη στρατολογία και την απαγωγή των ανδρών μακριά από τις εστίες τους (ομηρία, «τάγματα εργασίας»).
· «Βουλγαροποίηση» του ελληνικού στοιχείου, με την υποχρέωση έκδοσης βουλγαρικής ταυτότητας, πίεση για δήλωση βουλγαρικής εθνικότητας, υποχρεωτική χρήση βουλγαρικής γλώσσας σε όλες τις εκδηλώσεις της ιδιωτικής και δημόσιας ζωής κ.ά.
· Οικονομική αφαίμαξη του ελληνικού στοιχείου με την επιβαλλόμενη ανεργία, τη βαριά φορολογία, τον αναγκαστικό δανεισμό από το βουλγαρικό Δημόσιο, τις αρπαγές κ.ά.
·Τρομοκράτηση, βιαιοπραγίες, απαγορεύσεις, εξαθλίωση των λαϊκών τάξεων, κυρίως με τους περιορισμούς στη διατροφή, το νερό, τον φωτισμό.
·Δημογραφική αραίωση του τόπου, καθώς με τις διάφορες πιέσεις προωθούνταν η εκούσια ή ακούσια μετανάστευση των Ελλήνων κατοίκων του.
·Αλλοίωση της εθνολογικής σύνθεσης με τον εποικισμό με Βούλγαρους εθελοντές εποίκους.
·Προπαγάνδα του βουλγαρικού ενδιαφέροντος με την οργάνωση συνεδρίων, διασκέψεων κ.ά., την κατασκευή τεχνικών έργων κ.ά. διαφημιζόμενων με απροκάλυπτες τυμπανοκρουσίες από τον βουλγαρικό Τύπο.
·Εμφάνιση μορφωτικού - καλλιτεχνικού - «εκπολιτιστικού» έργου με εκδηλώσεις στις κατεχόμενες περιοχές προς επίδειξη του βουλγαρικού χαρακτήρα της «Νέας Βουλγαρίας» (κοινής καταγωγής, θρησκείας, γλώσσας, ηθών και εθίμων).» Πηγή kathimerini.gr http://www.istorikathemata.com/

Αν «τα πνευματικά σύνορα της Βουλγαρίας, είναι όπου βρίσκονται τα οστά των νεκρών Βουλγάρων στρατιωτών.»

Τότε η ΕΛΛΑΔΑ είναι ήδη ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ.

Και πράγματι τα κόκκαλα των προγόνων μας οριοθετούν την παγκόσμια πολιτισμική πλατφόρμα εκεί που θα αναπαυθεί η καθημαγμένη από το τρελοκομείο των ημερών μας ανθρωπότητα.

Με Πίστη και Ελπίδα

Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...